Лист №10 до Михайла Івановича Ковалинського

О res pauperies utilis et sacra!

О germana viris mater amabilis!

О portus miseris optime naufragis!

Portus tute quieteque!

Felix, qui penetrat mentis acumine,

Quae praestare soles commoda, quae bona

Huic, quicunque homo te simpliciter colit.

Nec pro tempore te colit.

Felix, qui potuit pangere foedera

Tecum, quique tuam venerit in fidem,

Quem dignata fuit mensae epulis suaeᵃ

Misit subque humilem casamᵇ.

Longe morbus abest sedibus a tuis,

Et fumos ut apis⁶², sic fugit abs eis:

Hydrops et podagrae, calculus et⁶³ bilis,

Febres ac epilepsiae.

Non est ingluvies atque bibacitas,

Morborum unde scatet plebs sine nomine.

Non hic luxus adest, mors Themidosᵉ piae

Curarumque miser pater.

Longe⁶⁴ cana tuis cura⁶⁵ penatibus⁶⁶,

Longe sunt strepitus atque negotia,

Longe vana manet gloria et ambitus

Insanaeque cupidines.

Non ictus metuis fulminis ignei,

Non fluctus rabidos aequoris asperi,

Dum valles humiles ac placidas colis,

Et dum lintre vadum secas.

Omnis pestis abest, spes, timor, et dolus.

Hanc ode¸re domum tartareae Deae.

Quas quaecunque domus continet, illico

Мох fit Tartarus⁶⁷ is locus.

At secura quies, at bona sanitas

Mentis compositae dulciaque otia

Ac assueta piis membra laboribus.

Dum parvo bene vivitur.

Αὐτάρκειαᵈ ⁶⁸ solers, suavis ἀπραξίαᵍ.

Libertas residet ludicra salibus

Deridens populi stultitiae viam. Has

Paupertas comites habet.

Mendicos quidem hic haud fero laudibus,

Quos auri misere sacra fames⁶⁹ necat;

Nudi sunt habitu pectore divites,

Carpunt quicquid ubique sit.

Aurum corde vorant⁷⁰, arca licet vacat,

Dites suspiciunt dum stupidis oculis.

Aurum dum cupies, jam licet Irus⁷¹ es,

Haud tu pauper eris mihi⁷².

Pauper erat Christus, qui nihil ambiit,

Paulus pauper erat, qui voluit nihil.

Paupertatem animus, non scrinium facit,

Dum celsus subvolat in polum.