Книга Ісуса, сина Сирахового, розділ 34Острозька Біблія
Шрифт:
Запис:
Неразꙋми́вꙋ мꙋж́еви тщи и҆ лжи сꙋть наде́жди, и҆ со́нїа вперѧ́ютъ безꙋмныа·
Ꙗ҆́коже е҆млѧ́исѧ за стѣнь и҆ гонѧ́и вѣтры, та́коже е҆млѧ́и вѣ́рꙋ сно́мъ, сїе на сїе со́нъ ѹ҆зрѣ́нїѧ·
Прѧ́мо лицꙋ подо́бїе лица, ѿ нечи́стаго что сѧ ѻ҆чи́стит̑, и҆ ѿ лжа ка́ѧ и҆́стинна. волшве́нїѧ и҆ ѻ҆баѧ́нїѧ и҆ со́нїѧ сꙋет꙽ство сꙋть. и҆ ꙗ҆́коже болѧ́щꙋ срд̑цꙋ мечта́нїѧ быва́ютъ, а҆ще не ѿ вы́шнѧго посла́но бꙋдетъ на посѣще́нїе. не да́ждь их̑ срд̑цꙋ свое҆мꙋ, мно́гихъ б̂о прельсти со́нъ, и҆ ѿпадо́ша надѣющесѧ на нѧ. без꙽ лжа съверши́тсѧ зако́нъ, и҆ премꙋ́дрости въ ѹ҆стѣхъ вѣрныхъ съверше́нїе·
Мꙋж́ъ ѹ҆ченъ много ѹ҆вѣсть, и҆ мно́го и҆скꙋси́въ и҆сповѣсть ра́зꙋмъ·
И҆же не и҆скꙋси́сѧ ма́ло вѣсть, заблꙋди́выи же ѹ҆мно́жит꙽ кова́ръство. мно́го ви́дѣхъ в заблꙋже́нїи мое҆мъ, и҆ вѧ́ще слове́съ мои҆х꙽ ра́зꙋмъ мои·
Мно́гащи до смр҃ти в бѣдꙋ впадо́хъ, и҆ сп҃сенъ быхъ сих̑ ради·
дх҃ъ боѧ́щихсѧ г҃а поживет̑, наде́жда бо и҆хъ на сп҃сающаго ѧ҆̀·
Боѧ́исѧ г҃а ничи́м꙽же постыди́тсѧ, и҆ не ѹ҆страшит̑сѧ то́и бо наде́жд̑а е҆мꙋ. боѧ́щемꙋсѧ г҃а бл҃жена е҆сть дш҃а, чи́м сѧ ѻ҆держит̑ и҆ кт̂о е҆мꙋ бы́сть ѹ҆тверже́нїе·
ѻ҆́чи гн҃и на любѧ́щаѧ е҆го, защище́нїе си́лы, и҆ ѹ҆тверже́нїе крѣ́пости, покро́въ ѿ вара и҆ покро́въ ѿ полꙋдн҃е, хране́нїе ѿ претыка́нїѧ, и҆ по́мощь ѿ паданїѧ, въздвиѕаѧи дш҃ꙋ, и҆ просвѣщаѧи ѻ҆́чи, ѻ҆цыще́нїе даѧ живота и҆ блс̑҇венїе. жрѧ́и ѿ непра́вды приноше́нїе пороч̑҇но, и҆ нѣсть въ бл҃говоле́нїе поро́ки безако́нникъ. и҆ не бл҃говоли́тъ вы́шнїи ѻ҆ приноше́нїи нечести́выхъ, ни мно́жествомъ же́ртвъ ѻ҆цыстит̑ грѣхъ. ꙗ҆́ко жрѧи сн҃а прд̑е ѿц҃мъ е҆го приносѧи жрътвы ѿ и҆мѣнїѧ ѹ҆бо́гихъ. хлѣ́бъ ѹ҆бо́гимъ живо́тъ ѹ҆бо́гихъ. ꙗ҆́ко кро́ви лиша́ѧи е҆го чл҃къ, и҆ ꙗ҆́ко ѹ҆бива́ѧ и҆́скренѧго и҆же ѿе҆́млетъ е҆мꙋ поживе́нїе. и҆ ꙗ҆́ко пролива́ѧ кро́вь, ѹ҆дръжа мздꙋ ѿ нае́мникъ. е҆ді́нъ съзидаѧ, и҆ е҆ді́нъ разарѧѧ, чт̂о ѹ҆спѣетъ н̂ы бо́леи то́кмо трд̑ꙋ. е҆ді́номꙋ молѧщꙋсѧ а҆ дрꙋго́мꙋ проклина́ющꙋ, кое҆го глс̑҇а ѹ҆слы́шитъ влд̑ка . и҆змыва́ѧисѧ ѿ мертвъца, и҆ па́ки прикасаѧсѧ е҆мъ, ка́ѧ по́лза е҆сть е҆мꙋ ѿ ба́нѣ. та́коже и҆ чл҃къ постѧисѧ ѻ҆ дѣлехъ свои҆хъ, и҆ па́ки ходѧи тоже творѧ, мо́льбꙋ е҆го кт̂о ѹ҆слы́шитъ, и҆ чт̂о ѹ҆спѣ смире́нїемъ свои҆мъ·